Τον προβληματισμό του για την εικόνα των πρωταθλημάτων υποδομών Κ14 και Κ16 στα βόρειο συγκρότημα καταθέτει μέσω επιστολής του ο Κώστας Καραναστάσης.
Έχοντας υπηρετήσει για πολλά χρόνια τις υποδομές της Δόξας Καρδάμαινας, ο ίδιος τονίζει πως γράφει με δική του ευθύνη και εκφράζοντας προσωπικές απόψεις, ζητώντας να υπάρξει ουσιαστική μέριμνα από τους αρμόδιους για την αναβάθμιση των συγκεκριμένων πρωταθλημάτων.
Αναλυτικά η επιστολή:
Απευθύνομαι στην εφημερίδα σας με την ελπίδα ότι θα βοηθήσετε ώστε να ασχοληθούν επιτέλους σοβαρά οι υπεύθυνοι της ΕΠΣΔ με τα πρωταθλήματα Κ14 και Κ16 των βορείων νήσων.
Εδώ και δύο χρόνια δεν είμαι ενεργός με τις υποδομές της Δόξας Καρδάμαινας και γράφω αυτές τις γραμμές με δική μου ευθύνη και ως προσωπικές απόψεις.
Αν και ανενεργός πλέον, έχοντας υπηρετήσει τις υποδομές του χωριού μου από το 2002, εξακολουθώ να παρακολουθώ με πολύ ενδιαφέρον τα πρωταθλήματα αυτά, που κατά τη γνώμη μου είναι πολύ σημαντικότερα από τα αντίστοιχα των ανδρών, τα οποία άλλωστε τείνουν να γίνουν πρωταθλήματα παλαιμάχων.
Σχεδόν Ιούλιος, με την πρώτη φάση του Μουντιάλ να έχει ολοκληρωθεί, με 35 βαθμούς, ολοκληρώθηκε επιτέλους το πρωτάθλημα Κ14. Ένα πρωτάθλημα στο οποίο ορίστηκαν 90 ματς στον όμιλο νήσων και τελέστηκαν μόλις 43.
Στο δε αντίστοιχο της Κ16, τα νούμερα είναι ακόμα πιο οικτρά. 18 μόλις αγώνες σε πρωτάθλημα 56 αγώνων. Λιγότερα από το 1/3.
Τρεις μόλις ομάδες έχουν απομείνει να εργάζονται σοβαρά και με πλάνο. Οι υπόλοιπες απλά υπάρχουν ως όνομα. Το τι γίνεται σε κάθε ομάδα δεν μπορώ να το γνωρίζω και ούτε μου πέφτει λόγος, αλλά δεν γίνεται να μην τονίσουμε τις ευθύνες της Ένωσης, που έχει επιτρέψει να υποβαθμιστούν τόσο πολύ δύο πρωταθλήματα τα οποία μέχρι πριν μερικά χρόνια ήταν εξαιρετικά ανταγωνιστικά.
Φτάσαμε Ιούνιο για να ολοκληρωθεί ένα πρωτάθλημα όπου τελέστηκαν μόλις 18 ματς. Αναβολές για ψύλλου πήδημα, αναβολές λόγω καιρού, κάτι που είναι θεμιτό, κατάργηση των ταξιδιών σε μικρότερα νησιά ή από μικρότερα νησιά, ο καθένας κανονίζει γήπεδο και μέρα, καταργώντας τον ρόλο της Ένωσης και φυσικά με ένα ανώδυνο 3-0 άνευ αγώνα λύνονται όλα τα προβλήματα, σαν τη στρουθοκάμηλο που χώνει το κεφάλι στην άμμο και παραβλέπει τον κίνδυνο.
Ελάτε τώρα στη θέση των προπονητών. Τι προετοιμασία να κάνουν, τι προπόνηση, πώς να κρατήσουν τα παιδιά ζεστά και με κίνητρο, όταν δεν γνωρίζει κανείς πότε θα ξαναπαίξουν; Κι όταν μπορεί να περάσει και μήνας χωρίς αγώνα; Πώς θα κρατήσεις τα παιδιά στο γήπεδο έτσι;
Τα πρωταθλήματα υποδομών υπάρχουν για να λέει η Ένωση ότι δουλεύει και να δικαιολογεί τα κονδύλια ή επειδή πραγματικά θέλουμε να βγάλουμε παίκτες;
Έχουν συνειδητοποιήσει ότι στην Α’ Κατηγορία αγωνίζονται περισσότεροι 40+ παίκτες παρά Κ20; Οι ίδιοι παίκτες που αγωνίζονταν πριν 20 χρόνια πρωταγωνιστούν ακόμα. Σε αυτούς οφείλουμε ένα μεγάλο μπράβο για την επιμονή και τις θυσίες τους, πλην όμως δεν είναι φυσιολογικό να είναι η πλειοψηφία και όχι η μειονότητα.
Ο κόσμος όλος είναι φτιαγμένος για να ανανεώνεται το παλιό με το νέο. Εμείς έχουμε μείνει στάσιμοι. Κι η ευθύνη της Ένωσης δεν μπορεί να κρυφτεί πίσω από τις ευθύνες των ομάδων.
Οφείλει να δημιουργήσει τις συνθήκες για ανταγωνιστικά πρωταθλήματα υποδομών, που θα κρατούν τα παιδιά κοντά στο ποδόσφαιρο, τουλάχιστον μέχρι την ώρα που θα φύγουν για σπουδές.
Θέλω να πιστεύω ότι η εφημερίδα σας θα δει με πραγματικό ενδιαφέρον το θέμα και θα συμβάλει με τον τρόπο της στην αναβάθμιση αυτών των τόσο σημαντικών πρωταθλημάτων.
Ευχαριστώ για τη φιλοξενία.
Κώστας Καραναστάσης
