Όταν πριν λίγο καιρό στο πρώτο παιχνίδι στο εργασιακό πρωτάθλημα μπάσκετ ξεκινούσαμε με αντίπαλους τους δικηγόρους πίστευα ότι αυτή η ομάδα δύσκολα θα μπορέσει να πάρει μέρος στο 8ο Πανελλήνιο πρωτάθλημα δικηγορικών συλλόγων που πραγματοποιήθηκε στην Χαλκιδική.
Η πρώτη εντύπωση αυτής της ομάδας που η αλήθεια έδειχνε οργανωμένη σε αρκετά θέματα σε σχέση με κάποιες ομάδες του εργασιακού (μέσα και η δική μας) ήταν ότι θέλει πολύ δουλειά για να καταφέρει πράγματα.
Όλο αυτό το διάστημα όμως τα παιδιά δούλεψαν πολύ, δούλεψαν σαν κανονικοί αθλητές με προπονήσεις, με φιλικούς αγώνες. Υπήρχε θέληση, υπήρχε δίψα και ειδικά μετά και την πρόκριση στο Πανελλήνιο πρωτάθλημα «γυάλιζε» το μάτι τους.
Πήγαν στην «μαγευτική» Χαλκδική και κατάφεραν (πέρα απ’ το ότι φυσικά χαλάρωσαν απ’ τις επαγγελματικές τους υποχρεώσεις) να περάσουν στις 4 καλύτερες ομάδες της Ελλάδας (δεν έγινε ο μικρός τελικός), τεράστια επιτυχία για μια «νέα» ομάδα που αριθμεί 95 μέλη και είχε να ανταγωνιστεί ομάδες σαφώς με περισσότερες λύσεις και με την εμπειρία και άλλων αγώνων.
Δεν θα αναφερθώ σε κανέναν προσωπικά παρόλο που υπάρχουν αρκετοί φίλοι ανάμεσα τους. Γιατί μπορεί να είχαν παίκτες που έκαναν την διαφορά (π.χ. Ζαφείρης Δρόσος) αλλά αυτό που κατάφεραν το κατάφεραν γιατί σε μικρό χρονικό διάστημα έγιναν ομάδα.
Η σύνθεση της ομάδας: Δρόσος Ζ., Χόνδρος Κ., Χόνδος Α., Ασλάνης, Σοφός, Οικονόμου, Σακελλάρης, Δρόσος Δ. του Β., Φεσσάρας, Νεοχωρίτης, Δρόσος Δ του Ν.
Μπράβο μάγκες…
