Απέραντη θλίψη και πένθος στην οικογένεια του μπάσκετ… Πριν από λίγη ώρα ”έφυγε” από τη ζωή ο πρώην πρόεδρος του Ιπποκράτη Κω Στέφανος Χαρτοφίλης, ο οποίος εδώ και πολλά χρόνια έδινε τη δική του μάχη με την επάρατη νόσο. Μαχητής όσο δεν πάει, πάλεψε κόντρα σε όλους και όλα, αλλά η καρδιά του δεν άντεξε άλλο. Ο Στέφανος ταξίδεψε στη γειτονιά των αγγέλων, βυθίζοντας στο πένθος συγγενείς και φίλους και φυσικά το κωακό μπάσκετ. Ήταν ο άνθρωπος που επί ημερών του ο Ιπποκράτης Κω βρέθηκε από το τοπικό μπάσκετ στην Α2 Κατηγορία και λίγο πριν την… Α1. Ο Στέφανος Χαρτοφίλης στην κυριολεξία… ζούσε για τον Ιπποκράτη, έδωσε τα πάντα στην ομάδα, γιατί αγαπούσε παθολογικά το σύλλογο. Δεν άντεξε άλλο, όσο κι αν προσπάθησε… ”Καλό ταξίδι” στο φως πρόεδρε, δεν θα ξεχαστείς.
ΙΠΠΟΚΡΑΤΗΣ ΚΩ: Είναι λίγες οι φορές που ένας άνθρωπος ταύτισε τη ζωή του, την παρουσία του, την προσπάθεια του και πάθος του με ένα σωματείο. Είναι ακόμη σπανιότερο όμως να πετύχεις να σε σέβονται και να σε εκτιμούν όλοι συνεργάτες και αντίπαλοι. Ο Στέφανος Χαρτοφιλης δυστυχώς, έφυγε από κοντά μας πριν λίγο, σκορπίζοντας θλίψη και απογοήτευση σε όλους μας. Το κενό του είναι και θα παραμείνει για πάντα δυσαναπλήρωτο όχι μόνο για όσα προσέφερε στην κοινωνία της Κω και στην οικογένεια του ΙΠΠΟΚΡΑΤΗ, αλλά κυρίως για τα όνειρα μας που είδαμε να πραγματοποιούνται χάρη σε αυτόν, για τις μοναδικές αναμνήσεις και στιγμές που προσέφερε ο ίδιος σε αθλητές προπονητές και φιλάθλους. Η δύναμη, η αποφασιστικότητα και η αισιοδοξία που επέδειξε το δύσκολο τελευταίο διάστημα για εκείνον, παραδειγματίζει και αποδεικνύει τη μοναδική του προσωπικότητα. Πρόεδρε, φίλε αγαπητέ, μοναδικέ αθλητικέ παράγοντα, σε ευχαριστούμε για όλα. Καλο ταξίδι στη γειτονιά των αγγέλων”.
GIAFKASPORTS.GR: Υπάρχουν στιγμές που τα λόγια μοιάζουν πολύ μικρά για να περιγράψουν τη θλίψη. Ο Στέφανος Χαρτοφίλης δεν ήταν απλά ένας άνθρωπος του μπάσκετ. Ήταν ένας μαχητής της ζωής, ένας άνθρωπος που έδωσε την ψυχή του για όσα αγάπησε, για την οικογένειά του, για τους φίλους του, για το μπάσκετ και για τον Ιπποκράτη. Δεν θα ξεχάσουμε ποτέ όσα είπαμε στην τελευταία μας συνέντευξη. Τον τρόπο που μίλησες ανοιχτά για τον καρκίνο, για τη μάχη που έδινες όλα αυτά τα χρόνια, με δύναμη, αξιοπρέπεια και θάρρος. Μίλησες όπως ήσουν πάντα. Αληθινός, δυνατός, ανθρώπινος. Πάλεψες πολύ, Στέφανε. Πάλεψες με ψυχή, με χαμόγελο, με πίστη, μέχρι το τέλος. Και μπορεί σήμερα να υπάρχει απέραντη θλίψη, όμως πίσω σου αφήνεις αγάπη, σεβασμό, αναμνήσεις και μια διαδρομή που δεν θα ξεχαστεί.
